روزي همه خواهيم مرد و ميرويم از ياد مثله خاطره ها که فراموش مي شوند خيل زود
! ولي گاه خاطره اي مي ماند در ياد! خوشا به حال کسي که ، آن خاطره باشد
درست مثل غنچه به هم فشرده بودم
غروب كرده بودم...شكست خورده بودم
شب شكستنم بود...اگر نمي رسيدي
جنازه ي دلم را به خانه برده بودم...
بدون چشم هاي تو رفته بودم از دست
بدون دست هاي تو جان سپرده بودم
شب به هم رسيدن...نسيم مي شدم كاش
كه دانه دانه زلف تو را شمرده بودم
عزيز من كه چشمت دوباره عاشقم كرد
اگر نگاه گرمت نبود...مرده بودم
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم آذر 1388ساعت 1:14 قبل از ظهر توسط سپیده
|
